PIELGRZYMKA DO GIETRZWAŁDU 

19 października, klasy czwarte udały się na pielgrzymkę do Gietrzwałdu. Podróż przebiegła spokojnie, a w jej trakcie modliliśmy się, czytaliśmy i śpiewaliśmy piosenki. Po drodze do Gietrzwałdu zatrzymaliśmy się w Olsztynku, w którym zwiedziliśmy skansen. Była to okazja do poznania kultury ludowej oraz tradycyjnego budownictwa charakterystycznego dla regionu Warmii. Podziwialiśmy stare chałupy, zagrody, wiatraki i prawdziwe sprzęty  z dawnych lat. Zachwyciliśmy się pięknem polskiej jesieni i zobaczyliśmy miejsce, w którym czas się zatrzymał. 

Droga z Olsztynka do Gietrzwałdu minęła bardzo szybko. Po obiedzie i krótkim odpoczynku uczestniczyliśmy we Mszy Świętej. Wspólna modlitwa i atmosfera skupienia sprzyjały duchowej refleksji, w wielu dzieciach otworzyła chęć aktu pokuty i pojednania. Wieczorem udaliśmy się na miejsce objawień  Matki Bożej. Maryja objawiła się tam dzieciom, wówczas trzynastoletniej Justynie Szafryńskiej i dwunastoletniej Barbarze Samulowskiej. Przedstawiła się dziewczynkom mówiąc ,,Jestem Najświętsza Panna Maryja Niepokalanie Poczęta!’’ a na pytanie ,,Czego żądasz Matko Boża?’’ padła odpowiedź ,, Życzę sobie, abyście codziennie odmawiali różaniec!” W ciszy zawierzyliśmy Matce Bożej nasze intencje, troski i nadzieje. Wspólnie odmówiliśmy modlitwę różańcową.  

Kolejny dzień dla niektórych dzieci zaczął się bardzo wcześnie. Kilkoro pielgrzymów aktywnie uczestniczyło w porannej Eucharystii, służąc jako ministranci. Po godzinie dziesiątej czekała na nas pani przewodnik, która oprowadzając nas po Gietrzwałdzie zapoznała z historią miejsca, opowiedziała jak powstały stacje drogi krzyżowej, o planach budowy ołtarza polowego i o dębach papieskich. Doszliśmy do źródełka pobłogosławionego przez Matkę Bożą, z którego dzieci chętnie czerpały wodę. Przeszliśmy tez fragment szlaku św. Jakuba. Na koniec wróciliśmy na miejsce objawień gdzie pani przewodnik przybliżyła nam dalsze losy dziewczynek. Pielgrzymkę zakończyliśmy wspólną modlitwą różańcową. 

Te dwa dni minęły niezwykle szybko. To był bardzo dobrze spędzony czas, czas w którym dzieci znalazły miejsce na radość i zabawę ale też refleksje, modlitwę i duchowe umocnienie.